Archive for July, 2005

realizations

Saturday, July 23rd, 2005

uhmm.. eto lang ang narealize ko this past few days.. uhmm.. maraming tao ang mukang ewan.. maraming tao na kahit gaano katalino/ kasmart, may weakness din. sometimes weakness nila:

1.IN MAKIN’ DECISIONS–, minsan sinasabi na ‘this would be my final decision’, ‘i know this is for my own good’,  ‘i know my decision will make him/her happy’.. ‘i don’t wanna be selfish that’s why i decided to…blah blah blah’.. etc.  .. tapos pag lumabas na yung outcome, maling mali pala ang ginawa mong decision. Na dapat pala e ganto, kesa sa ganon.  pero walang mggwa diba.mahirap tlga magdecide. lalo na kung yung decision na yun eh magiging basis ng buhay mo.. kung magiging masaya ka o hindi. kala mo magiging masaya ka sa decision mo, tas ano ka ngayon, umiiyak?.  kahit gaano ka katalino, katapang, kahit na mataas pride mo, kahit na bato ka, pag mali ang decision mo, WALA KA. balewala lahat ng yan. kaya pag magdedecide kayo, isipin nyo din yung tunay na magiging kalagayan nyo. hindi rin pagiging selfish yun. iisipin nyo lang yung sarili nyo, pero wag sobra sobra. masama ang sobra. tandaan nyo.. may mga bagay na never na mababalik.

2.WHETHER TO USE THE HEART OR MIND–, ang mga matatalino daw, nagiging bobo pagdating sa love. ewan. oo ata. ahihii. sa tingin ko. pero may kilala akong girl, talino sya pagdating sa love saka academics. she knows when to stop. sana ganyan na lang lahat ng tao. para wala na masyadong masasaktan. pero wala tayo magagawa kung ano ang gusto ng isang tao. kahit na matalino siya, pag pinili nya ang heart.. kahit na nasasaktan na siya, ayos lang. mahal niya eh. dun lang tayo nagkakamali. masyado tayo gumagamit ng heart. masyado tayo nagpapadala sa puso natin na minsan eh nakakalimutan natin yung sarili natin. mahal na mahal nating yung taong yun, pero nakalimutan na nating mahalin ang sarili natin. pero like what i’ve said, nasa inyo lahat ng decisions. may freedom ang isang tao para pumili kung ano man ang gusto niya. whether heart over mind, or mind over heart, nasa sa inyo yun.. kung nasasaktan na kayo.. at sa tingin nyo la na kayo pag-asa, learn how to stop. masasaktan lang at massaktan kayo pag pinagpapatuloy nyo yan.  iiyak, iiyak at iiyak lang kayo. ang magandang remedy para jan, magmahal kayo ng iba. hindi panakip butas yun. kasi dadating yung time na mamahalin mo na din yung taong pinagbalingan mo ng attention eh. ah, ewan. bsta. kung gusto nyo ng happiness, stop. kung gusto niyo ng pain, go.   pero payo ko sa inyo,LEARN TO LOVE PAIN AND IT WILL SET YOU FREE.

3. HINDI KO LAM ANG TAWAG DITO EH:
sa
sobrang talino, minsan kala nila sila na ang tama palagi, na nagiging insensitive sila sa nararamdaman/ reactions ng taong nakapaligid sa kanila… yung mga matatalino jan, wg masyado mataas ang pride. pero hindi ko sinasabing mawalan kayo ng pride. kasi lam nyo, yan pride na yan, yan ang sumisira sa lahat eh. bakit???? bakit hindi nababalik ang friendship? dahil sa pride. bakit hindi mo masabing mahal mo ang isang taong  sinaktan ka? dahil sa pride.  bakit hindi nag-aaway-away ang iba sa SFX nun? dahil sa pride. walang gusto magpakumbaba. dahil sa tingin nya, ayos yung suggestion nya, dapat yun ang masusunod, at ayaw nya mwala yung PRIDE nya dahil parang nareject yung suggestion nya. naiintindihan nyo ba?? kung hindi nyo naiintindihan,wag nyo na ituloy ang pagbabasa. napansin ko, kadalasan sa kilala kong taong mataas ang pride eh yung matatalino, may mataas na position. kung si JEsus nga nagpakumbaba eh, kayo hindi nyo kaya? mahiya nga kayo. para kayong mga timang. magbaba lang ng pride eh hindi nyo pa kaya! MAGSORRY LANG EH HINDI NYO KAYA! anong klaseng tao kayo. eto pa, HINDI RIN KAYO MARUNONG MAGSABI NG THANK YOU.anong dahilan nyo?? dahil hindi kayo humingi ng tulong, at dahil kusa lang kayong tinulungan, ganun ba yun???? naririnig ko pa minsan, ‘bakit ako mag ththank you, sinabi ko bang tulungan nya ko’.. mahiya naman kayong may ganyang attitude.  o ayan na.. natulungan na at lahat… pinagpatayan na at lahat.. nakipag gera na at lahat, wala pa ring thank you. ilan kayo nun, wala man lang nagthank you sa section. ay ewan. <may mga pinariringgan lang ako>.. lam nyo, ang isang tao, ayos lang na wala siyang marinig na thank you galing dun sa tinulungan nya, pero mas maganda kung meron diba.  dun naman sa tinutulungan, matuto kayo mahiya mga pare. kasi dadating yung panahon, wala nang tutulong sa inyo dahil sa ugali nyong yan. baguhin nyo na habang maaga pa.  eto pa, minsan, dahil gusto nila ang isang bagay/tao, go lang sila ng go, hindi nila inisip yung mga EX na massaktan! indi na inisip mga taong nasasaktan. dahil gusto niya, dahil matalino siya, dahil yun ang sa tingin nyang tama, go pa rin. pero kung matalino sya, sana nag-isip muna siya kung may massaktan o wala. mga peste. matuto kayo mag-isip. hindi lang sa academics. matuto kayong mag-isip /maging sensitive sa nararamdaman ng tao. dahil baka balang araw, lahat tatalikuran kayo.

*yun lang. sa mga natamaan, lam nyo na gagawin nyo, at lam nyo na yung naiisip ng iba dahil sa mejo sablay na attitude na pinapakita nyo. KUNG GUSTO NYO MAGBAGO, NASA SA INYO YUN, KUNG AYAW NYO AT SA TINGIN NYO E TAMA ANG GINAGAWA NYO DAHIL MATALINO KAYO, NASA INYO ANG DECISION. TANDAAN NYO LANG. MAY MGA BAGAY NA HINDI NA MABABALIK DAHIL SA DECISIONS.*

ciao.

thi

Friday, July 22nd, 2005

uhmm.. ello.. just wanna write eh.. kahit i dunno what to write.. uhmm.. yesterday.. wala lang. i was pissed off. ahihi. nawala timpla ko kahapon.. galit ako eh.. pati tuloy yung inosenteng tao nadamay.. nasigawan ko pa.. ba naman.. sabi ko dun sa taong yun, wag siya maingay.. tas sinabing mas maingay pa daw ako sknya.. that’s bullshit.. i wasn’t talkin’ at all ’cause i was thinkin’ of something.. so i lost my temper.. grabe, naramdaman ko, nag-init talaga yung katawan ko.. grrr… then sinigawan ko.. sabi ko, ‘ano ang sinabi ko?’ kasi nga diba.. sabi nya mas maingay daw ako.. uhmm.. sorry din sa kanya kasi siya yung napagbalingan ko.. ahihiih… uhmm… nagsorry na rin naman ako.. hinanap ko siya and hoping na nd pa siya nakakaalis… yun, i saw him, i said sorry. sabi ko sa kanya ko lang nabaling yung galit ko. kasi.. minsan lang ako magalit.. sa kanya pa nabaling.. ahihih..

the hardest day of my life

Wednesday, July 20th, 2005

One more day, one last look
Before I leave it all behind
And play the role that’s meant for us
That said we’d say goodbye

cuentame otra vez
si no es el mismo el sol de ayer el que se esconde hoy
para ti para mi para nadie mas se a inventado el mal

If I promise to believe will you believe
That there’s nowhere that we’d rather be
Nowhere describes where we are
I’ve no choice, I love you leave,
Love you wave goodbye

And all I ever wanted was to stay
And nothing in this world’s gonna change, change

Never wanna wake up from this night
Never wanna leave this moment
Waiting for you only, only you
Never gonna forget every single thing you do
When loving you is my finest hour
Leaving you, the hardest day of my life
The hardest day of my life

Ruegame que te clase unda
envuelto en un atardecer de vida
para ti para mi para nadie mas se a inventado el mal

But I never will regret a single day
Y ninguno sabia muy bien que hacer
What I’m feeling for you
aquella noche noche
I will always love you leave,
Love you wave goodbye

ieieiei este, and all I ever wanted was to stay
maldito atardecer
Nothing in this world’s gonna change…

Never wanna wake up from this night
Never wanna leave this moment
Waiting for you only, only you
Never gonna forget every single thing you do
When loving you is my finest hour
I never knew I’d ever feel this way
I feel for you…

Never wanna wake up, I feel for you, from this night
Never wanna leave this moment
Wainting for you only, only you
Never gonna forget every single thing you do
When loving you is my finest hour
Leaving you, the hardest day of my life…
Never wanna wake up from this night…

la lang…

Monday, July 18th, 2005

uhmm.. eto.. ngayon na lang uli… suhmm.. pano ba uumpisahan.. last saturday.. july 16… la lang… i cried.. kasi.. uhmm.. sinabi ko sa knaya na iiwan ko na sya… na… dapat makaranas din sya ng pain.. basta… damiko sinabi.. tas ako ang naiyak.. mukang ewan diba? uhmm.. kaya ako siguro umiyak kasi.. hindi ko kaya.. hindi ko kayang iwan siya. hindi ko kayang saktan siya. siguro nga hindi ako nag-isip sa mga ginawa ko.. sa mga sinasabi ko.. kaya nagkaganun.. nung una.. nung sinabi nyang ‘iwan mo na ko’.. wala lang.. natahimik lang ako.. i was with my friends kasi.. tapos.. inasar nila ako.. sabi nung isa ‘pau, babagsak na’.. babagsak na daw luha ko.. sige.. pigil pa rin ako.. kaya pa pigilin eh.. tapos.. yun.. parang wala lang.. tapos.. may kinausap akong friend sa phone.. dun.. i started to cry..  it was the end of the world… haha.. corny.. pero.. seryoso.. ganun yung feeling.. mukang ewan.. grabe.. parang nadurog puso ko.. bakit kasi ang ewan ko.. ang lakas ng loob kong iwan siya.. hindi ko naman kaya… grrrr… tapos… sunday morning.. aga ko nagising.. dahil wala ako kasama.. siya nnman pumasok sa isip ko.. grrr… yun naiyak ako… ang tanga ko kasi… nagdisisyon ako na hindi ko naman lam kung kakayanin ko yung disisyon na yun.. tinext ko friend ko.. i asked her kung ittext ko ba siya… sabi nung friend ko ‘gusto mo tlga yung nassaktan eh noh?’…. ang kulit ko.. hindi ako masabihan.. tinext ko sya.. hindi ko matiis eh.. mahal ko kasi… yun… ang husay ko daw mang-away… hehe.. sorry na po.. hehe… ngayon.. ayos na kami… la lang.. pero nd kami… hindi na sya asar… kaya kayo.. pag magdedecide kayo.. wag padalos-dalos… buti na lang mahaba pasensya saking nung taong yun… kasi… minsan.. pag nagdecide tayo… meron tlgang bagay na nd na mabablik.. kahit sobra pang pagsisihan…

lost soul…

Thursday, July 14th, 2005

Anyone who has gone through the agony of loosing someone he/she loves so much will still wish against all odds to have that love back again. but sometimes a love lost is a love gone forever. no amount of hope can bring back to life a relationship that just died a natural death. set yourself free, let your heart spread its wings and fly. Remember, it may rain for 40 days and 40 nights, but still, it will not rain forever. one day the pouring will stop and there will be plenty of branches where you can find rest. one of these is where you will build your nest and start all over again. it’s never too late………… CONCLUSION: it’s not too late. in a sea, there’s thousand of fish.. bakit nagpapakahirap ka hulihin ang isa na lam mong hindi naman kakagat sa worm na pinain mo?… grrrr…. =’( Learning doesn’t have to end there. After our fall, we strive to get back on our feet and move on. This is where we learn that LIFE DOESN’T END WHERE OUR HEARTACHES BEGIN. There’s no future for a relationship of lies and selfishness. it’s true, THERE IS LIFE IN LOVE. But, there can still be life even after losing love, if you love leave the past behind and let your heart heal and you the chance to find yourself again. now… my soul is lost. my mind is lost. my heart is lost. i don’t know where to go. feeling of nowhere to run. no where to go. it’s like being an outcast. stranded. stranded with pains. pains na hindi ko alam kung kelan maheaheal.. when will it heal? i guess…. time will tell me. only time knows when. now… i’m living in a world full of denials. pretentions. denying i’m not affected anymore. obviously i am.but when my friend asks me… lagi ko sinasabi.. ‘la na yun’… hay…denials. Pretending i’m happy. pretending i’ve accepted all that had happened. i think that’s stupid. yeah, that’s stupid. it is stupuid… i am stupid.

confused soul.

Tuesday, July 12th, 2005

nfuseI am crying. For the last time. *sigh* I don’t want to go but i fear that if i don’t, i’ll end up not respecting myself any longer. yung tipong hindi na ko naawa sa sarili ko. Damn i love that person. But that person doesn’t make it easy. I’ve had my shortcomings and i know that most of the hurt that person gets is my fault. *(deep breath)* oo, alam ko yun. alam ko yung mga pagkakamali ko. alam ko yung mga pagkukulang ko. inaamin ko lahat ng yun. wala akong tinatanggi. But sometimes that person can’t expect me to run after him when i’m still watching my breath. That person runs too fast for me. We haven’t patched things up for more than a month. 2 months na actually. patuloy pa din ako gumagawa ng paraan para saktan ang sarili ko. patuloy pa rin umaasa. kahit minsan… kahit alam kong.. malabo na talga.bakit ba ang kulit ko. alam ko din sa kakulitan ko, nasasaktan ko sya.bakit ganun. sabi ko dati, gagawin ko lhat para hindi sya malungkot, hindi sya masaktan. ang tanga ko. sa ginagawa ko ngayon, (sa pagiging sobrang possessive kahit wala ng karapatan at makulit) lam ko nasasaktan sya. grrrr. Today, .. I let that person go. It hurts. Like i’m being torn from the inside out. But i have to. yeah, I have to. It hurts like hell. The torrents of hurt were unleashed but i could not cry. i feel numb. I feel stupid. and miserable. But more that stupid than miserable. Do i love that person? yes. I love that person. And it excruciatingly hurts. Yet i am still surprised, that it won’t sink in my system yet. wala na siya. hindi ko ba maintindihan yun? tanggapin mo na, wala na siya. wala na ko magagawa para bumalik sya. mahirap ba intindihan? … baka… ayoko lang intindihin. I don’t know if i am ready for a life without that person. i don’t know if i can ever last another day without that person. i wouldn’t want to know… kasi… sigurado……………… *tears flow down*